Pologne
Pierwsze,podwodne szkolenia przeprowadzono w roku 1953 w Morskim Instytucie Rybackim. W Instytucie tym organizowano w miesiącu lipcu Kurs Biologii Morza dla studentów ważniejszych wyższych uczelni w Polsce . Kurs ten obejmował grupę ok. trzydziestu studentek i studentów wydziałów biologicznych.
Początkowo nauka nurkowania odbywała się przy użyciu tak zwanego hełmu Beeba. Był on zakładany na głowę nurkującego a powietrze pompowane było do hełmu pompką połączoną przewodem powietrznym z hełmem. W hełmie utrzymywało się powietze a jego nadmiar wydostawał sie dolną krawędzią hełmu na zewnątrz do wody. Urządzenie było obciążone z przodu i z tyłu ciężarkami by pewnie spoczywać na barkach nurka. W tym czasie Morski Instytut Rybacki nie posiadał aparatów powietrznych umożliwiających swobodne nurkowanie, dlatego też szkolenie odbywało się przy użyciu sprzętu opisanego powyżej a instruktor prowadzący zajęcia nurkował w klasycznym skafandrze typu Dreegera.Od 1956 roku szkolenia przeprowadzano już w nowoczesnym sprzęcie. Były to powietrzne aparaty nurkowe typu Cousteau-Gagnan,umożliwiające swobodne poruszanie się pod wodą.




Otwarcie kursu przez prof.Kazimierza Demela. Rozmowa prof. K.Demela Zanurzanie się kursantów pod wodę i prowadzący
ze studentami. szkolenie w klasycznym skafandrze P.Ciszewski.
Kurs Biologii Morza odbywał się corocznie aż do lat dziewięćdziesiątych. Celem tego kursu było zaznajomienie studentów z nurkowaniem a następnie zapoznanie ich z roślinnością i zwierzętami , porastającymi ściany folochronu i pobliskie rejony dna. W roku 1955 Instytut dysponował już nurkowym sprzętem przystosowanym do swobodnego nurkowania,sprowadzonym z Francji z firmy La Spirotechnique. Szkolenie w tym sprzęcie zmieniło sposób nurkowania. Nurkując w powietrznym aparacie i płetwach nurek swobodnie przemieszczał się w toni wodnej i prowadził obserwacje fauny i flory w dowolnych rejonach akwenu.


Szkoleni studentów miało w zasadzie formę szkolenia podstawowego i umożliwiało ogólne poznanie metody swobodnego nurkowania oraz metod podwodnych badań. Wielu szkolonych w tym zakresie studentów mogło wykorzystać przekazane im umiejętności po skończeniu studiów i po dokładnym opanowaniu techniki nurkowania. Działalnością tą autor zajmował się do 1974 roku.
Szkolenie płetwonurków prowadzono, również w innych instytucjach. W latach pięćdziesiątych autor szkolił nurków w Lidze Ochrony Kraju. Szkolenia prowadzono w zakresie teoretycznym a póżniej,praktycznym. Początkowo praktyczne zajęcia odbywały się na basenie a następnie w morzu. Po zakończeniu szkolenia otrzymywano uprawnienia do nurkowania nadawane przez LOK w Gdyni. Przeszkolono wiele osób, z pośród których, kilka osób zatrudniono w Morskim Instytucie Rybackim w Pracowni Badań Podwodnych . Za działalność dotyczącą szkolenia młodzieży w nurkowaniu, Zarząd Wojewódzki Ligi Ochrony Kraju wyróżnił mgr. P.Ciszewskiego Brązową i Srebrną Odznaką Zasłużonego Działacza Ligi Ochrony Kraju.
Fot. Nowoczesny sprzęt nurkowy i konsultacje Przez okres ok.20 lat w Morskim Instytucie Rybackim(autor pracował do roku
z prof.K.Demelem w czasie szkolenia studen- 1974r.) przeszkolono około 400 studentów a w Lidze Ochrony Kraju w latach
tów z mgr. P.Ciszewskim. pięćdziesiątych ok 100 osób.


Fot. Nurkowanie studentek w lekkich aparatach nurkowych typu" Nargile".
Zanurzanie się pod wodę zależało od decyzji poszczególnych stutentów i nie było obowiązkowe. O podjęciu tej decyzji decydował stan zdrowotny,
stan psychiczny i akceptowanie dyscypliny swobodnego nurkowania.
Fot. Prof. K. Demel w otoczeniu studentek i studentów
Kursu Biologii Morza .

Fot . Mgr. P.Ciszewski w czasie szkolenia na basenie demonstruje działanie torpedy Reebicova (szkolenie w LOK).
W 1958 roku inż. Jana Hiszpański skonstruował w Zakładach Mechaniki Precyzyjnej w Gdańsku pierwszy w Polsce aparat nurkowy pad nazwą "Neptun". Aparaty te, w dużej liczbie zostały zamówione przez Polską Marynarkę Wojenną w Gdyni. Autor ninejszego artykułu dość ściśle współpracował z inżynierem J. Hiszpańskim i przeprowadzał z nim pokazy działania tych aparatów w tak zw. studniach nurkowych Mar.Woj. W studniach tych szkolił nurków klasycznych i nurków posługujących się tlenowymi aparatami, demonstrując sposób opanowywania techniki nurkowania w aparatach powietrznych. Należy nadmienić iż przez wiele lat Morski Instytut Rybacki a póżniej Instytut Ochrony Środowiska, ściśle współpracował z Mar.Woj. w Gdyni. Otrzymywał od tej Instytucji pomoc w badaniach prowadzonych na Bałtyku. Po przeniesieniu Zakładu Oceanografii wraz z Pracownią Badań Podwodnych z MIR. do Instytutu Ochrony Środowiska w Gdyni, współpraca z Marynarką Wojenną była jeszcze bardziej efektywn



Spotkanie Dyrektora Instytutu Ochrony Środowiska mgr.Ireny Ciszewskiej z Dowódcą Bazy Nurków Jednostki Okrętów Ratowniczych Fot.Grupa płetonurków Mar. Woj. Pomocnicza jednostka Mar.Woj. na Zatoce
współpracyjąca z autorem. Puckiej( szkolenie nurków i prace badawcze).
W ninejszym artykule przedstawiono działalność podjętą w zakresie szkolenia prowadzonego tylko w Morskim Instytucie Rybackim. Nie uwzględniono działalności podejmowanej w tym zakresie, przez inne, bardzo liczne w latach póżniejszych, kluby w Polsce.
W 1994 roku autor tego artykułu przeszedł na emeryturę. Działalność prowadzoną przez dziadka kontynuowali jego wnukowie Marcin Ciszewski i Krystian Włodarczak . Prowadzili w latach 2003-2005 na Morzu Czerwonym szkolenia dla osób zainteresowanych pięknem podwodnego świata .



Wnukowie Marcin i Krystian dr Paulin Ciszewski
2005-2007 Morze Czerwone. - ostatnie nurkowania w 1994 r. -
*********










